Van de slag met peper Stan (Deel 21)

Hoe een darm, druppel per druppel, een regenton uitwringt.

Om het mezelf wat makkelijker te maken en terzelfdertijd wat tijd te winnen heb ik beslist om in de serre de waterhuishouding semiautomatisch te laten gebeuren. Het idee was er, de goesting was er.. het plan was er.. nu rest alleen nog de uitvoering. Er kwam weinig denkwerk aan te pas. Gewoon het regenwater in de serre laten vloeien.
De eerste stap was het plaatsen van twee watertonnen. Reservoirs die gevoed worden door het waterafvoersysteem van het glazen huis. Bij de keuze van de tonnen is naast de kleur, groen, ook rekening gehouden met de vorm. Een plat wandmodel van 2m hoog leek mij ideaal.
De tweede stap was om, naast het bestaande kraantje, een kraantje bij plaatsen van het type  ‘Gardena’. Op dit type snelkoppeling kraan kan ik een waterdarm aansluiten die uitmondt in de serre.
De derde stap was het aanschaffen van een druppeldarm, ook wel zweetdarm genoemd. Dit laatste was een risico. Na wat opzoekwerk (googelen) op de forums van tuinsites bleken de meeste tuinders van mening dat een druppeldarm niet efficiënt was met een waterton omdat de druk niet hoog genoeg zou zijn. De nodige werkdruk om de darm te laten druppelen zou volgens de meeste bronnen 0,5 bar moeten zijn.
Elke voorzichtige tuinder, die geen aansluiting wil maken met het klassieke leidingwater (normaal 2 tot 4 bar) zou aan deze gegevens genoeg hebben om te besluiten: ‘ik hou mijn handen af van dit systeem’.
Maar daar ik niet de voorzichtigste ben wil ik dat toch zelf uittesten. Ik kocht dus toch een druppeldarm en pas dan ga ik even aan het rekenen: 1 meter waterkolom veroorzaakt een druk van ongeveer 10.000 Newton per m2 ofwel 10 kilo Pascal. 10 kPa = 0,1 bar. Mijn tonnen van 2m hoog zijn dus, als ze vol zijn, goed voor 0,2 bar. Om de beoogde 0,5 bar te bereiken zou het niveau van de waterton op 5m hoog moeten liggen. (sorry ik heb dit ook maar op internet gevonden) Ik geef niet op en probeer wat te verzinnen om dit een beetje te forceren.
Om te beginnen plaats ik de kraan helemaal onderaan de waterton om zo een maximum afstand tussen waterpeil en uitstroom te bekomen. Dan vul ik de watertank helemaal tot boven toe. Ik sluit de druppeldarm aan. En na het opendraaien van het kraantje, vol verwachting naar het resultaat kijken. Nu kan ik vol trots stellen: Het werkt wel!!! En wel heel goed. Mijn gevulde ton heeft een peil van twee meter en als ik de kraan opendraai begint de darm, die blijkbaar niet naar Pascal of Newton gegoogeld heeft, te druppelen en te zweten. Zelfs over de volle lengte van 15 meter!! Nu wil ik het wel eens weten: Hoe lang blijft dit duren? Hoe lang is het waterpeil hoog genoeg om voldoende druk te leveren. De kraan laat ik openstaan, de darm blijft zweten en het peil in het watervat blijft zakken. Vier uur later is de helft van het water in de de ton weg gezweet en de volgende dag is de darm uitgedruppeld als een koffiefilter met prostaat, want de ton is leeg. Wat is dat nu Mr Google? Op wat kunnen we nog vertrouwen als ook Google er met zijn pet naar gooit?

By the way  Wie zich zorgen maakt over de gekortwiekten van verleden week.
Ze maken het goed, dank U.  Ze zijn volop okselscheuten aan het ontwikkelen!

Zoals vloeistoffen deden gisteren en vandaag
loopt ook het regenwater steeds naar omlaag

Deel dit artikel!

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin

Eén reactie

Laat een reactie achter aan Jojo Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Volg Allemaal eco! via sociale media...

Meest bekeken

Krijg updates

Schrijf je in op de wekelijkse nieuwsbrief

Geen spam, enkel meldingen over nieuwe blogs en updates.

Categorieën

Gelijkaardige posts

Related Posts